อ่าน PDF บนมือถือโดยไม่ต้องซูม

หน้า PDF ถูกวัดมาสำหรับกระดาษ มือถือกว้างราวเจ็ดเซนติเมตร ความยากทั้งหมดของการอ่าน PDF บนมือถือมาจากการที่สองขนาดนี้ไม่ยอมมาบรรจบกัน

การซูมไม่ได้แก้ปัญหา เพราะการซูมขยายหน้า ไม่ได้ขยายตัวอักษร คุณอ่านหนึ่งบรรทัด เลื่อนไปขวา เลื่อนกลับ แล้วลงล่าง อ่านแบบนี้สี่สิบหน้าเหนื่อยในแบบที่ไม่เกี่ยวกับคุณภาพของงานเขียนเลย

ทำไมหน้าจึงปรับตัวเองไม่ได้

PDF เก็บว่าตัวอักษรแต่ละตัวอยู่ตรงไหน ไม่ใช่ “ตรงนี้คือย่อหน้า” แต่เป็น “อักษรตัวนี้ พิกัดนี้ ฟอนต์นี้” นั่นคือเจตนาของรูปแบบ คือสัญญาว่าหน้ากระดาษจะหน้าตาเหมือนกันทุกที่

EPUB เก็บสิ่งตรงข้าม คือข้อความที่มีโครงสร้างแต่ไม่มีพิกัด

โหมดจัดข้อความใหม่ทำอะไร

แอปอ่าน PDF ของ Aurora Reader มีปุ่มสลับโหมดนี้ มันดึงชั้นข้อความออกมาจากหน้า แล้วแสดงเป็นข้อความไหลปกติ ตามขนาดตัวอักษร ระยะบรรทัด ขอบ และธีมที่คุณตั้งไว้

ไม่ได้ขยายหน้า แต่ดึงคำออกมาจัดใหม่

ข้อจำกัดที่หนึ่ง ต้องมีข้อความอยู่ข้างใน

PDF ที่สแกนมาไม่มีชั้นข้อความ มีแต่ภาพถ่ายของหน้า จึงไม่มีอะไรให้ดึง

ทดสอบได้ในสองวินาที ลองใช้นิ้วเลือกประโยคดู ถ้าเลือกไม่ได้ แปลว่าหน้านั้นเป็นภาพ

แอปตรวจแบบหยาบ ๆ คือดูสามหน้าแรก ถ้ารวมกันได้ไม่ถึง 50 ตัวอักษรจะเตือนว่าเอกสารดูเหมือนไฟล์สแกน เกณฑ์นี้หยาบ จึงเป็นคำเตือน ไม่ใช่การปฏิเสธ

ข้อจำกัดที่สอง การจัดหน้าจะหายไป

สิ่งที่กลับมาคือคำ ไม่ใช่ภาพประกอบ ไม่ใช่ตาราง ไม่ใช่การจัดสองคอลัมน์

สำหรับนิยายที่เผยแพร่เป็น PDF ไม่มีอะไรเสียหาย สำหรับงานวิจัยที่มีตารางผลลัพธ์ สิ่งที่หายไปคือผลลัพธ์

จึงทำเป็นปุ่มสลับ อ่านร้อยแก้วในโหมดจัดใหม่ แล้วกลับไปดูหน้าจริงตรงที่การจัดหน้ามีความหมาย

ควรใช้เมื่อไร

ร้อยแก้วยาว ๆ ที่จัดมาสำหรับ A4 เช่น รายงาน วิทยานิพนธ์ เอกสารนโยบาย งานวิจัยที่คุณอ่านเพื่อติดตามข้อโต้แย้ง เอกสารจาก ThaiLIS และหน่วยงานราชการไทยส่วนใหญ่เข้าข่ายนี้